Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 8 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon Διακύρηξη 2010

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ 2010

Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Οικονομολόγων 

(ΔΠΚ-Ο)

Μπροστά στις εκλογές της 12ης Δεκέμβρη για το Ο.Ε.Ε., η Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Οικονομολόγων (ΔΠΚ-Ο) καλεί όλους τους εργαζόμενους μισθωτούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες, τους άνεργους  και ετεροαπασχολούμενους οικονομολόγους:

Να αξιοποιήσουν την πείρα τους από τη συνολικότερη επίθεση που δέχονται οι ίδιοι και οι οικογένειές τους από το μεγάλο κεφάλαιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, με τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στα εργασιακά - επαγγελματικά - ασφαλιστικά δικαιώματα, την υποβάθμιση των σπουδών και των πτυχίων μέσα από την αντιδραστική φιλομονοπωλιακή μεταρρύθμιση της παιδείας, την ολοκληρωτική αποσύνδεση του πτυχίου από τα επαγγελματικά δικαιώματα με τις πιστοποιήσεις - διαπιστεύσεις που προωθούνται με την απόλυτη στήριξη της σημερινής πλειοψηφίας του  Ο.Ε.Ε.

Να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.

 

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

Συνάδελφε εργαζόμενε,

 

Οι σημερινές συνθήκες απαιτούν οργάνωση της πάλης,  αλλαγή του συσχετισμού δύναμης σε συνδικαλιστικό και πολιτικό επίπεδο, καταδίκη του πολύχρωμου μπλοκ δυνάμεων και στα όργανα του Ο.Ε.Ε που στηρίζουν, υλοποιούν και εξωραΐζουν την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική.

Χθες στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, σήμερα στο όνομα της καπιταλιστικής κρίσης οι δυνάμεις αυτές υπηρετούν το μονόδρομο της «ζούγκλας» της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας του κεφαλαίου και συμμετέχουν στην «καθεστωτική τάξη πραγμάτων» στο Ο.Ε.Ε.

 

Συνάδελφε εργαζόμενε,

 

Στις 12 Δεκέμβρη πρέπει να καταγραφεί σημαντική μείωση των παρατάξεων ΔΗΚΙΟ  (ΝΔ) και ΠΑΣΚΟ  (ΠΑΣΟΚ)  και αποφασιστική ενίσχυση της Δημοκρατικής Πανεπιστημονικής Κίνησης Οικονομολόγων.

 

Η  ΔΠΚ-Ο είναι η  μόνη δύναμη που με συνέπεια:

 

Ø Αποκάλυψε την αντιλαϊκή πολιτική και προειδοποίησε για τις επιλογές του ΟΕΕ.

Ø Αντιστάθηκε σε αυτές τις επιλογές και οργάνωσε την πάλη από κοινού με τις ταξικές δυνάμεις προκειμένου να μην υλοποιηθούν. Είχε αποφασιστική συμβολή στην κατάργηση των εξετάσεων και του ΙΕΚΕΜ (Ινστιτούτο Εκπαίδευσης & Επιμόρφωσης Μελών), αντιπαλεύει τα σεμινάρια «αξιολόγησης» και «πιστοποίησης». Βάζει εμπόδια στη λειτουργία του ΕΤΑΟ (Επαγγελματικό Ταμείο Ασφάλισης Οικονομολόγων).

Ø Αρνήθηκε τη συνδιαλλαγή της συμμετοχής στα προεδρεία της ΚΔ και τις αμειβόμενες επιτροπές.

Ø Αποκάλυψε τα αίτια και το χαρακτήρα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, έβαλε το αίτημα να πληρώσει το κεφάλαιο σήμερα.

Ø Προώθησε θέσεις αμφισβήτησης του αντιλαϊκού μονόδρομου οργάνωσης της οικονομίας με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου, προβάλλοντας τον άλλο σύγχρονο ρεαλιστικό δρόμο οργάνωσης της οικονομίας με επίκεντρο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

 

Συνάδελφε εργαζόμενε,

 

Η αντιλαϊκή επίθεση δεν έχει ημερομηνία λήξης, θα συνεχιστεί:

Στα εργασιακά σου δικαιώματά, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα με την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την προώθηση ευέλικτων μορφών απασχόλησης που πραγματοποιούνται στο όνομα της προσαρμοστικότητας της αγοράς εργασίας στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Καταργείται η μόνιμη και πλήρης απασχόληση. Σήμερα στο όνομα της κρίσης, αύριο στο όνομα της ανάκαμψης και της ανταγωνιστικότητας.

Στα επαγγελματικά σου δικαιώματα, με την «απελευθέρωση» της αγοράς υπηρεσιών (Συνθήκη Μπολκεστάιν), με την εφαρμογή των ευρωενωσιακών οδηγιών 89/48 και 36/2005, οι οποίες εξισώνουν επαγγελματικά τα πτυχία των πανεπιστημίων με τα διπλώματα δίχρονων σπουδών κάθε λογής κολλεγίων.

Στην υποβάθμιση των πτυχίων και την αποσύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Προωθούνται οι αντιδραστικές κατευθύνσεις της Μπολόνια για την παιδεία, μέσω της διάσπασης του ενιαίου επιστημονικού αντικειμένου. Μετατρέπουν το πτυχίο σε απλή βεβαίωση γνώσεων, διαβατήριο για συνεχείς εξετάσεις, για αξιολογήσεις από τους μηχανισμούς της αγοράς. Διαμορφώνουν μια στρατιά δια βίου εξεταζομένων χωρίς δικαιώματα. Η οδηγία 36/2005 οδηγεί στη νομιμοποίηση των ιδιωτικών κολλεγίων – παραρτημάτων ενώ ο νόμος 3842/2010 που προανάγγειλε την καθιέρωση της «πιστοποίησης» των Φοροτεχνών-Λογιστών, «χτυπά» αποφασιστικά τη σύνδεση του ακαδημαϊκού τίτλου σπουδών με τα όποια επαγγελματικά δικαιώματα είχαν απομείνει και απορρέανε από αυτό.

Στα ασφαλιστικά σου δικαιώματα, με την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης. Στο όνομα της βιωσιμότητας των ταμείων προωθείται το κεφαλαιοκρατικό-ανταποδοτικό σύστημα για να απαλλαγεί σταδιακά το κράτος και η εργοδοσία από τις ασφαλιστικές εισφορές. Προχωρούν στην ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης μέσα από τη δημιουργία επαγγελματικών ταμείων. Ήδη το Ο.Ε.Ε. έχει «στήσει» ένα τέτοιο «μαγαζί», το Ε.Τ.Α.Ο.

Στο εισόδημά σου με τη κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού αρχικά στο δημόσιο τομέα, την κατάργηση των ΣΣΕ που θα έχει ως αποτέλεσμα τη δραματική συρρίκνωση των μισθολογικών δικαιωμάτων στον ιδιωτικό τομέα, με την απαγόρευση αυξήσεων, τις μειώσεις μισθών, το «πετσόκομμα» των συντάξεων, τη φοροεπιδρομή, το βάθεμα της εμπορευματοποίησης- ιδιωτικοποίησης  παιδείας, υγείας και πρόνοιας.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΑ!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ!

Αποτελούν κρίκους της αλυσίδας των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων οι οποίες ικανοποιούν τις σημερινές ανάγκες του κεφαλαίου για τη διευκόλυνση της κίνησης και αναπαραγωγής του, την επέκταση της δράσης του σε νέους τομείς, για την ενίσχυση της μεγέθυνσής του και της κερδοφορίας του. Αποτελούν εφαρμογή της αντιλαϊκής στρατηγικής της Λισσαβόνας, το στρατηγικό σχέδιο με στόχο την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων της ΕΕ.

Η υλοποίηση αυτής της πολιτικής πάνω από 20 χρόνια είναι αυτή που οδήγησε στην επιδείνωση της ζωής του λαού, οδήγησε στην κρίση. Συνέχεια της ίδιας πολιτικής είναι το Μνημόνιο που θα έχει διάρκεια και στη φάση της καπιταλιστικής κρίσης και στη φάση της ανάκαμψης, όταν αυτή έλθει, που έτσι και αλλιώς θα είναι αναιμική και θα τη διαδεχτεί νέο κύμα κρίσης.

Πρόκειται για σχέδιο το οποίο στοχεύει στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων, στην επιτάχυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Αποτελείται από ένα σύνολο μέτρων όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, η «απελευθέρωση» τομέων στρατηγικής σημασίας, η κατάργηση των εργασιακών σχέσεων μόνιμης - πλήρους απασχόλησης, η παραπέρα εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αναγκών.

Η πολιτική αυτή δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Η ίδια πολιτική ακολουθείται σε ολόκληρη την Ευρώπη, εντός και εκτός Ευρωζώνης. Ακολουθείται στη Γαλλία, ακολουθείται στη Μεγάλη Βρετανία που είναι εκτός Ευρώ. Ακολουθείται στη Γερμανία, όπου η οικονομία «τρέχει» με 3% ετησίως. Η ατζέντα «Ευρώπη 2020» αναδεικνύει το διαχρονικό χαρακτήρα αυτής της επίθεσης η οποία απαντά στις ανάγκες των μονοπωλιακών ομίλων της ΕΕ στον ανταγωνισμό τους με τις ανερχόμενες δυνάμεις της Ασίας και με τα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Αυτή η πολιτική αποτελεί παράγοντα ραγδαίας όξυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, της συγκέντρωσης του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου όλο και σε λιγότερα χέρια, της σχετικής και απόλυτης επιδείνωσης της θέσης και εξαθλίωση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στο σύνολό τους.

Μπαίνει στην ημερήσια διάταξη η πραγματική αντίθεση που κυριαρχεί στην οικονομία, στην κοινωνία γενικότερα, η αντίθεση ανάμεσα στα μονοπώλια και τα συμφέροντα του κεφαλαίου από τη μια και τον εργαζόμενο λαό από την άλλη.

Είναι ψευδεπίγραφη η αντίθεση ανάμεσα στις δήθεν  αντιμνημονιακές δυνάμεις και μη, η οποία συσκοτίζει τις αιτίες, αφήνει άθικτο τον πυρήνα της στρατηγικής του κεφαλαίου και υπηρετεί την κυρίαρχη πολιτική με κριτική σε επιμέρους πλευρές και τακτικές.

ΤΟ ΟΕΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗΣ

ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΜΑΣ

Το Ο.Ε.Ε. συμμετέχει ενεργά στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής.

 

Στα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα και κατακτήσεις

Με τον νόμο για το Φοροτέχνη-Λογιστή προώθησε την κατηγοριοποίηση, τη διαμόρφωση μιας επαγγελματικής πυραμίδας με ελάχιστα επαγγελματικά δικαιώματα για την πλειοψηφία των νέων πτυχιούχων. Συνέβαλλε  ουσιαστικά στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στον κλάδο.

Εισηγήθηκε στην κυβέρνηση την καθιέρωση της «πιστοποίησης» και τη θεσμοθέτηση του ΟΕΕ ως φορέα διαπίστευσης της πιστοποίησης των Φοροτεχνών-Λογιστών, ανοίγοντας για τους λογιστές τους ασκούς του Αιόλου.

Αποδέχθηκε, με την απόλυτη συμφωνία όλων των άλλων παρατάξεων πλην της ΔΠΚ-Ο, τη λογική των αλλεπάλληλων διαδικασιών αξιολόγησης. Χθες οι εξετάσεις «αναβάθμισης», οι οποίες καταργήθηκαν με αγώνες, σήμερα τα ακριβοπληρωμένα σεμινάρια «αξιολόγησης», από αύριο η «πιστοποίηση».

Με την «πιστοποίηση» διευκολύνεται η συγκέντρωση των φοροτεχνικών και λογιστικών εργασιών σε μεγάλες λογιστικές- συμβουλευτικές επιχειρήσεις, θυγατρικές τραπεζών και ελεγκτικών εταιριών. Η μεγάλη μάζα αυτοαπασχολούμενων μικροεπαγγελματιών φοροτεχνών λογιστών θα οδηγηθεί σταδιακά σε αφανισμό αφού δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που θα ορίζονται κάθε φορά.

Το Ο.Ε.Ε., με την «πανηγυρική» αποδοχή του ν. 3842/2010 που θεσμοθετεί την «πιστοποίηση» και την «ηλεκτρονική» υπογραφή, συμβάλλει καθοριστικά στην εντατικοποίηση της εργασίας, στην ποινικοποίηση του επαγγέλματος, στη μετακύλιση των ευθυνών εργοδοσίας και  κράτους στον εργαζόμενο επαγγελματία.

Αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις στην κατεύθυνση των οδηγιών της Μπολόνιας και της συνθήκης του Μάαστριχτ. Στόχος η εναρμόνιση των αλλαγών στην εκπαίδευση και την αγορά εργασίας στη βάση της αντιστοίχησης και ικανοποίησης των αναγκών αναπαραγωγής του κεφαλαίου και θωράκισης της κερδοφορίας του.

Η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2006/43 (8 Ελεγκτική) με την οποία μη πτυχιούχοι, μέσα από διάφορες «πιστοποιήσεις», μπορούν να ασκούν το επάγγελμα του Ορκωτού Ελεγκτή έγινε αποδεκτή από τους αντιπροσώπους των ΔΗΚΙΟ, ΠΑΣΚΟ, ΑΚΙΟΕ και ΣΕΠΟ. Οι δυνάμεις αυτές αρνήθηκαν να καταγγείλουν την συγκεκριμένη οδηγία που υποβαθμίζει τα ακαδημαϊκά πτυχία και απαξιώνει την τιμή της εργατικής δύναμης του μισθωτού επιστήμονα.

Οι ίδιες δυνάμεις αποδέχθηκαν το νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, το νόμο για τις ΔΕΚΟ και τις τροποποιήσεις του οι οποίες ουσιαστικά καταργούν τη σταθερή εργασία, την πλήρη και μόνιμη απασχόληση, νομιμοποιούν τις εργολαβίες, τις συμβάσεις περιορισμένου χρόνου, τις αυθαίρετες διαδικασίες αξιολόγησης.

Στα Ασφαλιστικά Δικαιώματα

Με τη δημιουργία και τη λειτουργία του ΕΤΑΟ συνέβαλλε  στην προωθούμενη πολιτική κατεδάφισης του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Πρόκειται για ιδιωτική ασφάλιση, ένα  αμοιβαίο κεφάλαιο το οποίο «τζογάρει» τα χρήματα των μελών του σε διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.

 

Στην Ανώτατη Εκπαίδευση

Η πλειοψηφία του Ο.Ε.Ε. νομιμοποιεί τις ανατροπές του δημόσιου ενιαίου δωρεάν χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αποδέχθηκε τους «πτυχιούχους» του Ανοικτού Πανεπιστημίου και των ΠΣΕ (Προγράμματα Σπουδών Επιλογής).

Στο όνομα της «νομιμότητας» το Ο.Ε.Ε. ετοιμάζεται να αναγνωρίσει  ως μέλη του τους απόφοιτους των διετών και τριετών σχολών από χώρες της ΕΕ, αλλά και αυτών των διαφόρων ιδιωτικών κολεγίων-παραρτημάτων. Με τις «διαπιστεύσεις» - «πιστοποιήσεις»  οδηγούν στην υποβάθμιση του πτυχίου  και στη πλήρη αποσύνδεση του από τα επαγγελματικά δικαιώματα.

 

Η ΠΟΡΕΙΑ ΑΥΤΗ ΤΟΥ Ο.Ε.Ε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ

Οφείλεται στο γεγονός ότι στο Ο.Ε.Ε. πλειοψηφούν οι κυβερνητικές παρατάξεις και τα διάφορα πολύμορφα στηρίγματά τους.

Οφείλεται στον ίδιο θεσμικό χαρακτήρα του Ο.Ε.Ε.

Το Ο.Ε.Ε. ως σύμβουλος του αστικού κράτους, ως μηχανισμός εξωραϊσμού και αποδοχής του ταξικού χαρακτήρα του συστήματος, αποτελεί εργαλείο ταξικής συνεργασίας και ενσωμάτωσης, όπου καλούνται να δράσουν μαζί εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι με στελέχη του κράτους και της εργοδοσίας, με εκπροσώπους του κεφαλαίου.

Η συμφωνία των υπόλοιπων παρατάξεων επιδιώκεται να συγκαλυφτεί με δευτερεύουσες ψευδεπίγραφες αντιπαραθέσεις.

Η καθεμιά αναλαμβάνει από έναν συγκεκριμένο ρόλο.

Οι κυβερνητικές παρατάξεις ΔΗΚΙΟ και ΠΑΣΚΟ αποτελούν τους μηχανοδηγούς της πορείας του Ο.Ε.Ε. Είναι συνυπεύθυνοι. Νομιμοποιούν και υλοποιούν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και τα αντιλαϊκά μέτρα.

Η ΣΕΠ-Ο (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ παίζει το ρόλο της «χρήσιμης δύναμης». Εξωραΐζει την ΕΕ, πρωτοστατεί στα ζητήματα της επαγγελματικής αξιολόγησης και πιστοποίησης. Τη χαρακτηρίζει η αντιφατικότητα θέσεων και πράξεων για τα ζητήματα που αφορούν το ΕΤΑΟ, το ΙΕΚΕΜ κ.ά. Καλλιεργεί τη λογική της συναίνεσης και ταξικής συνεργασίας.

Εξαιτίας της δικής της παρέμβασης δεν ψηφίστηκε στη ΣΤΑ (Συνέλευση Των Αντιπροσώπων) η πρόταση της ΔΚΠ-Ο για 1.400 ευρώ κατώτερο μισθό για τους εργαζόμενους στο ΟΕΕ, καθώς και η πρόταση για απόρριψη και καταδίκη των ευρωενωσιακών οδηγιών 89/48 και 36/2005.

Οι λεγόμενες ανεξάρτητες παρατάξεις (ΑΚΙΟΕ-ΠΟΦΕΕ-ΕΠΟ) αποτελούν δεκανίκια των κυβερνητικών παρατάξεων, εξωραΐζουν την αντιλαϊκή πολιτική, καλλιεργούν αυταπάτες, δημαγωγούν ότι μπορούν τάχα συντεχνιακά να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα. Στην πραγματικότητα εκφράζουν τα συμφέροντα των μεσαίων – μεγάλων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των λογιστικών – φοροτεχνικών υπηρεσιών που σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζονται με εκείνα των μισθωτών και μικρών επαγγελματιών.

Οι λογικές συντεχνιακής κατοχύρωσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων είναι αναποτελεσματικές και αδιέξοδες.

Αποτελεί αυταπάτη, αν όχι συνειδητή συνενοχή η θέση ότι μπορεί να υπάρξει η όποια κατοχύρωση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, σε συνθήκες γενικευμένης απελευθέρωσης της κίνησης του κεφαλαίου, της αγοράς εργασίας και των υπηρεσιών.

 

Το σύνολο των άλλων παρατάξεων στην ΚΔ (Κεντρική Διοίκηση) και γενικότερα στο ΟΕΕ «βάζουν πλάτη» για να περνάει και μέσα από το Ο.Ε.Ε. η κυρίαρχη φιλομονοπωλιακή πολιτική.

Κρύβουν το χαρακτήρα και την αιτία της οικονομικής κρίσης που βρίσκεται στον ίδιο τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, τις αξεπέραστες αντιθέσεις του, την κρίση υπερπαραγωγής και υπερσυσσώρευσης. Μιλούν για κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή των μοντέλων διαχείρισης, «θολώνουν» τα νερά για τις αιτίες για να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους, ως προς τη διέξοδο, στον καπιταλιστικό μονόδρομο.

Ομοίως κρύβουν τις αιτίες για τα ελλείμματα, που είναι οι ίδιες οι ανάγκες της κεφαλαιοκρατικής κίνησης, το μεγάλο κεφάλαιο, τα προνόμια, οι πολύπλευρες επιδοτήσεις και ενισχύσεις του, οι φοροαπαλλαγές του, οι υποδομές που φτιάχνονται από το αστικό κράτος για λογαριασμό του. Έτσι μιλούν για σκάνδαλα, κλέφτες, golden boys κλπ., που αποτελούν αποτέλεσμα και όχι αιτίες του φαινομένου.

 

Η ΔΠΚ-Ο με την  παρουσία και τη δράση της  αντιπάλεψε και ξεσκέπασε την κυρίαρχη πολιτική και τους φορείς της. Κατήγγειλε το ρόλο και το χαρακτήρα του Ο.Ε.Ε. στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής. Συνέβαλλε στην ανάδειξη της αιτίας της καπιταλιστικής κρίσης.

Η ΔΠΚ-Ο απαιτεί να πληρώσει το κεφάλαιο για την καπιταλιστική κρίση. Θέτει  πλαίσιο διεκδίκησης με βάση τις ανάγκες των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων και όχι με βάση την ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία του κεφαλαίου.

Η ΔΠΚ-Ο αγωνίζεται για τη συγκρότηση λαϊκού μετώπου πάλης που θα συγκρούεται με το κεφάλαιο και την εξουσία του. Για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, με λαϊκή εξουσία και οικονομία, με κοινωνικοποίηση των βασικών συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο που αποτελεί κοινωνική αναγκαιότητα. Για απαλλαγή από το κεφάλαιο και τις κρίσεις του. Για να μπουν τα μέσα παραγωγής, η επιστήμη και τεχνολογία στην εξυπηρέτηση των ολοένα και αυξανόμενων λαϊκών αναγκών και όχι για την κερδοφορία.

 

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ (ΔΠΚ-Ο)

 

Εργαζόμενε – αυτοαπασχολούμενε οικονομολόγε,

 

Κριτήριο της ψήφου πρέπει να είναι η θέση της κάθε παράταξης απέναντι στην καπιταλιστική οικονομική κρίση και στις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η στάση και η πρακτική της στο ΟΕΕ.

Υπάρχουν δυνατότητες να βελτιωθούν οι συσχετισμοί δύναμης στα όργανα του ΟΕΕ.

Η ενίσχυση της ΔΠΚ-Ο αποτελεί προϋπόθεση για να μπουν εμπόδια στη λειτουργία του ΟΕΕ ως μηχανισμού υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής, για να διεκδικηθούν από καλύτερες θέσεις σύγχρονα αιτήματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας.

Η δράση και η στάση της ΔΠΚ-Ο είναι το δικό μας διαπιστευτήριο με το οποίο ζητάμε την ψήφο σου.

Δεν είναι απλά μια ψήφος διαμαρτυρίας. Είναι ψήφος αντίστασης, απειθαρχίας. Είναι ψήφος αντεπίθεσης για όλα όσα μας ανήκουν. Δεν παζαρεύουμε τίποτα. Διεκδικούμε να ζούμε με βάση τις πραγματικές δυνατότητες, τις πραγματικές ανάγκες.

Παλεύουμε από καλύτερες θέσεις, οργανώνουμε τη πάλη μας, διεκδικούμε τα δικαιώματα μας για:

  • Πλήρη και μόνιμη εργασία για όλους. Για 7ωρο-5ήμερο-35ωρο. Για 1.800 ευρώ κατώτερο μισθό για τους εργαζόμενους οικονομολόγους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Σύνταξη στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες. Η βάση του υπολογισμού της σύνταξης στα 80% του τελευταίου μισθού. Δωρεάν υγεία και πρόνοια. Κατάργηση του ΕΤΑΟ.
  • Η απόκτηση του πτυχίου να είναι μόνη προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος. Κατάργηση των διαδικασιών της δια βίου «αξιολόγησης» και «πιστοποίησης». Να μην εφαρμοστούν οι οδηγίες 89/48 και 36/2005. Να μην εφαρμοστεί και να καταργηθεί ο νόμος 3842/2010 για την «πιστοποίηση».
  • Αποκλειστική Δημόσια Δωρεάν Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση. Κατάργηση της ιδιωτικής επιχειρηματικής δράσης στην παιδεία, κατάργηση των διάφορων κολεγίων.
  • Οργάνωση και λειτουργία του Ο.Ε.Ε., η οποία να διευκολύνει τη συλλογική σκέψη και δράση των μελών του. Διεκδικούμε τη πλήρη χρηματοδότηση του από το κρατικό προϋπολογισμό. Αρνούμαστε την εισπρακτική αφαίμαξη των οικονομολόγων και λογιστών από το Ο.Ε.Ε.

Η Δ.Π.Κ-Ο δεν περιορίζει τη δράση της στα όργανα του Ο.Ε.Ε. Μαζί με τα ταξικά σωματεία, το ΠΑΜΕ και την ΠΑΣΕΒΕ πασχίζει για την οργάνωση των εργαζόμενων οικονομολόγων στο εργατικό-λαϊκό κίνημα υιοθετώντας αιτήματα που απαντούν στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, προβάλλοντας τον άλλο, σύγχρονο, ρεαλιστικό δρόμο ανάπτυξης της οικονομίας που θα υπηρετεί αποκλειστικά την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Συνάδελφε εργαζόμενε,

Η διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής απαιτεί:

  • αγωνιστική στάση και δράση
  • συμπόρευση  με τους εργαζόμενους άλλων κλάδων.
  • δράση ενάντια στην πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τους θεσμούς που τα υπηρετούν

Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ

 

Καμιά θυσία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία

 

ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ ΔΠΚ-Ο