Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 15 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ 70Η ΣτΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής στο Δημόσιο τομέα που έχει ως στόχο το τσάκισμα των όποιων δικαιωμάτων έχουν απομείνει στους εργαζόμενους. Από τις εξελίξεις αυτές δεν εξαιρούνται οι υπάλληλοι του ΥΠ.ΟΙΚ. Σύμφωνα με πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες, από 1.1.2015 θα ισχύσει νέο μισθολόγιο για τους δημόσιους υπαλλήλους, το οποίο θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μέτρο της αξιολόγησης. Σύμφωνα με το Ν. 4250/2014, η αξιολόγηση θα βγάζει το 15% των υπαλλήλων κάθε οργανικής μονάδας «ακατάλληλους» και συνεπώς θα ανοίγει διάπλατα την πόρτα της απόλυσης. Φαίνεται λοιπόν και από τη συγκεκριμένη μεθόδευση με την ποσόστωση του 15% ότι οι απολύσεις στο Δημόσιο ήρθαν για να μείνουν. Αποτελούν άλλωστε σταθερή αξίωση των μονοπωλιακών ομίλων, που απαιτούν ένα μικρό, ευέλικτο και επιτελικό κράτος κομμένο και ραμμένο στις σύγχρονες ανάγκες τους.

Αυτή την αξίωση έρχεται να υπηρετήσει διαχρονικά και η στρατηγική της Ε.Ε., που στοχεύει στην αναδιάρθρωση του Δημοσίου τομέα στα κράτη-μέλη της προς όφελος των μονοπωλιακών ομίλων. Η στρατηγική αυτή, που υλοποιείται με ιδιωτικοποιήσεις (υγεία, πώληση ακίνητης περιουσίας, νερό, Δ.Ε.Η.), απολύσεις και διαθεσιμότητες αποτελεί μονόδρομο στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης γιατί δημιουργεί «φιλοεπενδυτικό κλίμα». Η σταδιακή παράδοση νέων αντικειμένων στους ιδιώτες ( υγεία, παιδεία, υπηρεσίες καθαριότητας, είσπραξη δημοσίων εσόδων από τράπεζες κ.λ.π.) ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο, έτσι ώστε να βρουν κερδοφόρα διέξοδο τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια που λιμνάζαν στην περίοδο κρίσης. Συγκεκριμένα για το ΥΠ.ΟΙΚ., γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι οι καθαρίστριες ήταν οι πρώτες σε μια σειρά απολύσεων που βρίσκονται «στα σκαριά», ξεκινώντας από τους υπαλλήλους ΥΕ και ΔΕ.

Περαιτέρω, το μέτρο της αξιολόγησης αποσκοπεί στην καλλιέργεια ενός κλίματος φόβου και ταξικής συναίνεσης στο Δημόσιο, με τη δαμόκλειο σπάθη της «κακής αξιολόγησης» να αιωρείται συνέχεια πάνω από το κεφάλι των εργαζομένων. Οι καπιταλιστές, η Ε.Ε. και τα κόμματά τους θέλουν ένα εργατοϋπαλληλικό δυναμικό πειθήνιο και τρομοκρατημένο. Θέλουν εργαζόμενους που θα σκύβουν μόνιμα το κεφάλι και θα εφαρμόζουν απαρέγκλιτα την αντιλαϊκή πολιτική του αστικού κράτους. Επειδή γνωρίζουν ότι αυτό το κράτος, το κράτος των μονοπωλίων θα γίνεται ολοένα και πιο άδικο για τους πολλούς, ολοένα και πιο αντιλαϊκό, παίρνουν τα μέτρα τους για να προλάβουν τις δίκαιες αντιδράσεις από την πλευρά των εργαζομένων στο Δημόσιο.

Άλλωστε, ο αντιλαϊκός χαρακτήρας αυτού του κράτους και ο κλιμακούμενος αυταρχισμός του αποτυπώνεται ανάγλυφα και στον κατήφορο σκληρής καταστολής, με την οποία έχει επιλέξει η Κυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟΚ. να «απαντήσει» στο δίκαιο αίτημα των απολυμένων καθαριστριών του ΥΠ.ΟΙΚ. για επαναπρόσληψη.

 

Σε όλα τα παραπάνω, η πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία την Τετάρτη 9 Ιούλη πρέπει να δώσει μια ηχηρή απάντηση.  Να νεκρώσει κάθε χώρος δουλειάς, κάθε υπηρεσία. Να πλημμυρίσει η Ομόνοια στις 10:30 στη συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ. Να συγκρουστούν οι εργαζόμενοι με δυσκολίες και αδυναμίες. Να βροντοφωνάξουν ότι αρκετά πλήρωσαν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, τα κέρδη και την κρίση του. Να βγουν μπροστά για ένα κίνημα που δε θα επιλέγει τη μία ή την άλλη μορφή διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, το ένα ή το άλλο σχέδιο καπιταλιστικής ανάπτυξης, για ένα κίνημα που δε θα εγκλωβίζεται στο σύνθημα «να φύγει αυτή η κυβέρνηση και να έρθει η άλλη» που θα συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Δηλώνουμε την πλήρη συμπαράσταση μας στις απολυμένες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικούς, στους αγωνιζόμενους διοικητικούς υπαλλήλους στα ΑΕΙ-ΤΕΙ ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες.

Εξάλλου, οι ίδιες οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι το δικαίωμα για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα είναι ασυμβίβαστο με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και τη στρατηγική της Ε.Ε., ανεξάρτητα αν η Κυβέρνηση που τα εφαρμόζει είναι «αριστερή», «δεξιά» ή «κεντρώα». Η υπεράσπιση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων προϋποθέτει την ανασύνταξη του εργατικού-λαϊκού κινήματος  σε γραμμή ρήξης με τις λογικές της ανταγωνιστικότητας και του ευρωμονόδρομου.

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ-ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ, ΣΤΑ ΑΕΙ-ΤΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΛΕΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠ.ΟΙΚ.

 

Ιούλης 2014

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ (ΔΠΚ-Ο)