Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 11 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ 70Η ΣτΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

H συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, συνεχίζοντας την αντιλαϊκή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων στη βάση των ευρωενωσιακών κατευθύνσεων, οδηγιών και συνθηκών, έχει δημιουργήσει εκρηκτική κατάσταση στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα της χώρας, με οδυνηρές συνέπειες για τους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους, τις επόμενες γενιές.

  • Μειώνει την κρατική χρηματοδότηση για τις συντάξεις από 12,6 δισ. ευρώ το 2013, στα 10,5 δισ. ευρώ το 2014 και στα 9,7 δισ. ευρώ το 2015 και 2016.
  • Καταργεί τους "κοινωνικούς πόρους", σε συνέχεια της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών κατά 2,9% για τους εργοδότες και 1% για τους εργαζόμενους, από 1-7-2014, καταφέρνοντας νέο μεγάλο πλήγμα στο δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα.
  • Μειώνει κατά 5,2% τις επικουρικές συντάξεις, τα επιδόματα του ΟΑΕΔ, όπως οικογενειακά, μητρότητας, κ.ά.
  • Εφαρμόζει ρήτρα "μηδενικού ελλείμματος" από 1/1/2015, για όλα τα Ταμεία.
  • Αλλάζει ξανά τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων από 1/1/2015, καθιερώνοντας βασική σύνταξη 360 ευρώ.
  • Οι απώλειες των ασφαλιστικών ταμείων μόνο από το "κούρεμα" των ομολόγων το 2012, ανέρχεται σε 14 δισ. ευρώ, ενώ δεκάδες δισ. των αποθεματικών τους έχουν λεηλατηθεί από το κράτος και την εργοδοσία.

Αυτή η πολιτική πάει χέρι - χέρι με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, τη μείωση των μισθών, την εξαθλίωση των εργαζομένων.

H κατάσταση αυτή δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα.  Τα δημόσια συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας και Πρόνοιας και οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας βρίσκονται στο στόχαστρο σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ πολλά χρόνια πριν ξεσπάσει η καπιταλιστική κρίση, ανεξάρτητα από δημοσιονομικά ελλείμματα και δημόσιο χρέος, με οδηγό τη συνθήκη του Μάαστριχτ, για να υπηρετηθούν οι ανάγκες της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων.

Η κατάσταση στα ασφαλιστικά ταμεία δεν είναι λογιστικό πρόβλημα ή ζήτημα κακοδιαχείρισης αλλά αποτέλεσμα συστηματικής και σχεδιασμένης κρατικής παρέμβασης. Με κεντρικούς στόχους: τη συρρίκνωση της τιμής της εργατικής δύναμης (μείωση μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους όπως αναφέρουν), τη μεταφορά των ασφαλιστικών βαρών του κράτους και των μονοπωλιακών ομίλων στις πλάτες των εργαζόμενων, με την επιβολή της ανταποδοτικότητας, με τη χρησιμοποίηση του ασφαλιστικού ως πεδίο κερδοφόρων επενδύσεων αλλά και την αξιοποίηση των αποθεματικών του για τη χρηματοδότηση μονοπωλιακών ομίλων στα πλαίσια αυτής της στρατηγικής, το ασφαλιστικό σύστημα δέχτηκε συντριπτικά.

 

Σε αυτή τη βάση ενισχύεται ο ρόλος των λεγόμενων επαγγελματικών ταμείων που λειτουργούν στη βάση της ανταποδοτικότητας και του τζογαρίσματος των αποθεματικών, καθώς και ο ιδιωτικός ασφαλιστικός τομέας. Με τα Επαγγελματικά ταμεία, που πρωτοδημιουργήθηκαν μετά την ψήφιση του νόμου Ρέππα, ενισχύεται ο ρόλος της ανταποδοτικότητας στον ασφαλιστικό τομέα, ενώ μειώνονται συνεχώς οι βασικές συντάξεις για την πλειοψηφία των συνταξιούχων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ΕΤΑΟ. Πρόκειται για ιδιωτική ασφάλιση, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα αμοιβαίο κεφάλαιο, το οποίο "τζογάρει" με τα χρήματα των μελών του σε διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.

 

Τα ασφαλιστικά ταμεία χτίσθηκαν  από την δουλειά και των ιδρώτα των εργαζομένων. Τα αποθεματικά τους είναι η εργασία τους, που χρόνια οι κυβερνήσεις τα αξιοποίησαν για την ενίσχυση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων με διάφορους τρόπους.

Σήμερα υπάρχει ανάγκη για δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση, για την οικοδόμηση ενιαίου συστήματος που περιλαμβάνει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας.

 

Παλεύουμε για:

  • Πλήρη ασφαλιστική κάλυψη εργαζομένων και ανέργων. Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Κατάργηση των εισφορών των ασφαλισμένων στον κλάδο Υγείας και των πληρωμών των ασφαλισμένων στο σύστημα Υγείας.
  • Επιστροφή των τεράστιων ποσών που οφείλει η εργοδοσία και το κράτος στα ασφαλιστικά ταμεία. Κατάργηση των εισφορο-απαλλαγών των επιχειρήσεων, πάταξη της εισφορο-διαφυγής. Άμεση απόσυρση των αποθεματικών των Ταμείων από το χρηματιστηριακό και τραπεζικό τζόγο. Κάλυψη από το κράτος των απωλειών, καθώς και των απωλειών από το "κούρεμα" των ομολόγων του δημοσίου που διέθεταν τα Ταμεία.
  • Σύνταξη στα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες, τα 55 και τα 50 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
  • Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
  • Να καταργηθεί το ΕΤΑΟ.

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ (ΔΠΚ-Ο)